Marokko is een boom die wortelt in Afrika, maar zijn bladerdek Europese lucht inademt. Zo schreef koning Hassan II (1929/1999) het karakter van zijn land. Zo is ook de ervaring als men door Marokko reis, 3000 jaar geschiedenis. o.a. de indrukwekkende Karaouine moskee, gesticht in 859 de oudste van de westelijke islamitische wereld. Marakech met zijn stadsmuur van 19 km. lang 2 m. breed en 9m. hoog, met grote monumentale deuren van wel 4m. hoog, met moorse versieringen. De minaretten van de koutoubia moskee.
De minaretten van Rabat en Sevilla . In de moskeen hangen gigantische grote kroonluchters, cirkels met daarop vele lampjes, het is een afscheiding in de gebedsruimte , om
dat direct contact met Allah oneerbiedig is.
Niet gelovigen,worden niet overal toegelaten in moskeen..Nederlanders die moslim zijn en naar een islamitisch land reizen krijgen papieren mee, om aan te tonen dat zij moslim zijn om zo toch hun dagelijkse gebeden uit te kunnen oefenen . Bijzonder zijn de Kasbas, architectonisch ongelooflijke bouwwerken, Het zijn versterkte citadellen die bescherming boden tegen aanvallen van mens en dier.Vooraanstaand man,die zich daar vestigde met zijn hele familie. Het zijn prachtige zandkastelen om te zien. Sprookje zoals 1000 in een nacht. Niet alleen de architectuur van ruim 3000 jaar terug, maar ook landschappelijk is het fenomeen. Alleen al het Atlas gebergte, de hoogste top is 4167 m. Je zou ehet haast een spirituele ervaring kunnen noemen, om de grootsheid, en de leegte te ervaren, wat ook weer een volheid is van deze steenmassa,s.
De Sahara.
Zand, zand en nog eens zand,het zit overal in je kleren op je huid, je neusgaten en je mond. En al gauw neem je de traditionele gewoonte over van de Berbers, en bedekt je,je hoofd en lichaam met net zoveel kleding als waarmee zij zand en zon trotseren.

De mannen dragen over hun kleding een lang hemd tot en de enkels, lange mouwen en een puntmuts. Het kledingstuk wordt een djellaba genoemd, ook hun tulband hoort bij de traditionele dracht.
Trotse, fascinerende mannen om te zien, hoofd en gezicht bedekt en daarachter indringende bruine ogen.
De vrouwen dragen een kaftan een lang vrouwengewaad, wat aan de voorkant versierd is met borduursels stukken in de woestijn kunnen gereden worden met een jeep. Maar toch blijf de dromedaris het vervoer- middel bij uitstek, het is ongelooflijk zwaar om in het losse zand te lopen waar je 30-40 cm in weg kunt zakken, Dan ben je wel blij als je op zo,n mooi dier als de dromedaris met zijn aparte gang van lopen, op kunt zitten. Overigens in heel Marokko loopt geen enkele kameel , het zijn dromedarissen, zij hebben een, en de kameel heeft twee bulten. Nomaden zijn er nog steeds in Marokko, de gastvrijheid is legendarisch, en de mint thee wordt rijkelijk geschonken. De nomade tenten waarin deze mensen leven, zijn gemaakt van geiten en dromedarissenhaar. Geweven lappen die aan elkaar genaaid zijn. Veel Marokkaanse gezinnen op het platte land hebben hun eigen weefgetouw, ze willen het je graag laten zien en nog mooier als je ook nog wat koopt.
Het platte land is arm, de mensen zijn arm. De ambachten die worden beoefend zoals, zilversmeden, keramiek, leerverven, worden minimale middelen gebruikt, is erg ouderwets, maar desondanks worden er mooie producten geleverd al zijn de omstandigheden waarin deze mensen moeten werken, niet altijd even gezond.
Maar al reizende het onderweg zijn, maakt hongerig, maar nu komt de moeilijkheid, bij het kopen van producten, ongeacht wat het is, is afdingen in Marokko niet alleen een gebruik, maar ook een plicht. Iedere zichzelf respecterende marokkaan hanteert deze methode. Alles maar dan ook alles wordt over gepingeld. Het spel tussen kopen en verkopen, vereist wel enige kennis van de franse taal, buiten het marokkaans om. Met handen en voetenwerk is ondenkbaar, hoe moet je gebaren dat je pond abrikozen wilt en 350 gram rozenblaadjes. Over het algemeen wordt er eerst thee gedronken, en dan pas gehandeld. Maar het verkeren in een totaal andere wereld, geeft wel een enorme inpact op je westers denken. Een land niet ver van Nederland, met een totaal andere gewoontes en zeden, mooi in drukwekkend land.
Marokko
Voor de wijndrinkende westerling is er zelfs wijn te koop van eigen bodem, hoewel de Koran verbiedt alcohol te consumeren. Toch worden er in Marokko goede wijnen geproduceerd, en kunnen in bepaalde winkels gekocht worden. Wat beslist noemens waardig is zijn de tapijten, die voor een zeer redelijk bedrag te koop zijn. De kleuren van de kleden zijn traditioneel afkomstig van plantenexacte. Jammer genoeg gebruiken ze tegenwoordig ook synthetische stoffen. Elke streek heeft zijn eigen patroon. Mocht je tot besluit komen een kleed te kopen, dan is de gang van zaken, totaal anders dan in Nederland. Je wordt niet geholpen door een persoon, schrik niet er kunnen wel 10 verkopers op je afkomen, het beleven daarvan kan opdringerig overkomen,
Maarja dat is de handel in Marokko.
Misschien komt er ooit nog eens een techniek voor vliegende tapijten, milieu vriendelijk, en je vlieg overal gratis naar toe.